آنچه موجب پيچيدگی بيش از حد اتومبيل فرمول يک می شود، عملکردی است که از آن انتظار می رود.
اين اتومبيل بايد بتواند در ظرف دو تا سه ثانيه، از حالت سکون، به سرعت ۱۰۰ کيلومتر در ساعت برسد و در مواردی، در طی همين مدت، سرعت خود را از بيش از ۳۲۰ کيلومتر در ساعت، به يک چهارم برساند.
اتومبيل فرمول يک همچنين بايد بتواند با سرعت بيش از ۲۰۰ کيلومتر در ساعت، کمتر از ۶۰ درجه و با سرعت حدود ۱۰۰ کيلومتر در ساعت بيش از ۱۳۰ درجه تغيير مسير بدهد.
موتور و جعبه دنده:
موتورهای هشت سيلندرفرمول يک، (۲۴۰۰ سی سی حجم) به قدرتهايی بيش از ۷۱۰ اسب بخار دست يافته اند و دور موتور در هنگام مسابقه به بالای ۱۹ هزار دور در دقيقه هم می رسد، در حاليکه وزن موتور کمتر از ۹۰ کيلوگرم است.
بعنوان مقايسه يک موتور اتومبيل های طراحی شده برای مصارف عمومی ممکن است حدود ۲۰۰۰ سی سی حجم، ۱۳۰ اسب بخار قدرت و دور موتوری معادل ۶۰۰۰ دور در دقيقه داشته باشد.
البته از آنجا که هدف اصلی موتور فرمول يک توليد حداکثر سرعت است، مصرف آن به بيش از ۶۰ ليتر در ۱۰۰ کيلومتر هم می رسد، در حاليکه اتومبيل معمولی کمتر از ۱۰ ليتر در هر ۱۰۰ کيلومتر مصرف دارد.
